دین زرتشت (Zoroastrianism)

نویسنده: پروفسور مری بویس

مترجم: مصطفی فرهودی

مقدمه

کیش زرتشت دارای یک سنت شفاهی دیرینه است. زرتشت، پیامبر آن دین پیش از آنکه ایرانیان نوشتن بدانند، می زیست و قرنهای متمادی پیروان او از به کارگیری این فن بیگانه برای اهداف مقدس، ابا داشتند. اوستا - مجموعه متون مقدس آنان - سرانجام در قرن چهارم یا پنجم میلادی در قالب الفبایی که خود برای این کار ابداع کردند، تدوین شد. زبان که به «اوستایی» شهرت دارد، در مورد دیگری گزارش نشده است. مجموعه کوچکی از اوستای کهن را به خود این پیامبر نسبت می دهند. این مجموعه مشتمل بر هفده گات (سرود)، هپتنگ هائیتی (عبادت هفت فصل؛ نیایش کوتاهی همراه با عبادات روزانه موبدان) و دو منثره بسیار مقدس است؛ اما تمام متون «اوستای جدید» آمیزه ای از آثار دانشوران و شاعران گمنام از نسل موبدان می باشد، اوستای کامل در دوران حکومت سلسله ساسانی در ایران نوشته شد و در آن زمان مجموعه حجیمی در بیست و یک کتاب بود. نسخه های معدودی که از این مجموعه فراهم شده بود، در ویرانیهایی که بعدها در چیرگی عربها، ترکها و مغولها به بار آمد، از میان رفت. از این رو اوستای بر جای مانده عبارت است از مناجات نامه، سرودها و ادعیه. نسخه خطی آن به دوران ساسانی بر می گردد؛ اما قدیمی ترین نسخه موجود در 1323م نوشته شده است. اوستای چاپ شده و ترجمه هایی از آن را به زبان آلمانی، فرانسوی، انگلیسی، گجراتی و فارسی می توان یافت. با توجه به روشنگری هایی که همچنان پیوسته از راه پژوهش ها صورت می گیرد، هیچ کدام از آن ترجمه ها را نمی توان معتبر دانست.

ادامه نوشته

آيين شينتو

شینتو (Shinto) از لغت چینی شن تائو یعنی راه خدایان گرفته شده و آئین باستانی ژاپن است. این آئین ایزدبانوی خورشید به نام آماتِه‌راسو را نگهبان سرزمین اجدادی می‌داند و خاندان امپراتوری را از نسل این خدا و تجسم وی می‌شمارد.

دين شينتو خدايان بيشماري داشته و خداي واحدي ندارد. براي همين اين آيين را «راه خدايان» يا «طريق روان هاي پاك» نامگذاري كرده اند. در آئين شينتو عالم فيزيكي را سه بخش مي دانستند: آسمان اثيري در بالا، جهان در سطح زمين و مناطق پست سايه گون در بطن خاك، در اين عالم خدايان بيشماري بودند كه همه را با هم، «كامي» مي ناميدند كه در لغت به معناي «بالا» يا «مهتر» است.

ادامه نوشته

آيين کنفوسيوسي (Confucianism)

هنگام اشاره به فرهنگ سنتی چین، نام یک شخصیت در اذهان زنده می شود و او کسی جز کنفوسیوس نیست. در جامعه چین هیچکس به اندازه ”کنفوسیوس” تاثیرگذار نبوده است. به همین دلیل هر کسی تا اندازه ای در باره او می داند و کم و بیش تحت تاثیرتئوری مکتب ”کنفوسیوس” قرار گرفته است.

کُنفُوسیوس مشهورترین فیلسوف، نظریه پرداز سیاسی و معلم چینی است که در چین باستان زندگی می‌کرد. وی در ۵۵۱ پیش از میلاد در ایالت کوچک لو که امروزه بخشی از شهرستان جدید شاندونگ است متولد شد و در ۴۷۹ پیش از میلاد در گذشت. والدینش، که در زمان کودکی او زندگی را بدرود گفتند، او را کونگ - کویی نامیدند. کنفوسیوس از کلمه کونگ فوزی، به معنای "استاد بزرگ، کونگ" گرفته شده‌است. اسم «کنفوسیوس» «کنوگ چیو» بود و «کنفوسیوس» نامی است که مردم به صورت احترام برای او برگزیدند.

ادامه نوشته

ادیان خاور دور (تائوئیسم)

در ممالک خاور دور نیز همانند کشور هند، چنانکه اشاره کردیم، ادیان سررشتۀ اتصال و ارتباط زمان حاضر به ماضی هستند. شاید هیچ دینی آیین و ایمان پیشین را بکلی منسوخ و مطرود نمی کند، بلکه نوعی جانشینی و تنفیذ احکام و معتقدات سابق صورت می گیرد. در هند و خاور دور واقعاً آیین کهن به دور افکنده نمی شود و روایات قدیم و جدید در هر دو مذهب به یکدیگر پیوسته هستند. ولی ادیان مردم شرق اقصی با کیش هندو به جهاتی چند اختلاف دارند و از آن جمله اینکه مردم هند برای طبیعت یک ارزش وهمی و تصوری قایلند، در حالی که مردم چین و ژاپن بر چهرۀ طبیعت با دیدۀ ذوق و حب جمال نظر می کنند و علاقه به جهان و دلبستگی به حیات و ادامۀ زندگانی هدف و مقصود نهایی در معتقدات ایشان می باشد. هر چند طبیعت خود حقیقت نهایی نیست، ولی اثری ارزنده در عالم و در حیات انسانی دارد و آنان کارگاه طبیعت را امری حقیقی واقعی می دانند، نه مخلوقی وهمی و خیالی و آمیخته به صور خرافات و قوای گوناگون اوهام، بلکه به اعتقاد ایشان طبیعت نظامی عالی و جمالی به کمال و حقیقتی تام در قوه و فعل است.

 

ادامه نوشته

نگاهي به آيين سيك (Sikhism)

آيين‌ سيك‌ در ايالت‌ پنجاب‌ واقع‌ در شمال‌ هند، و درفضايى بوجود آمد، كه‌ از مفاهيم‌ بسيارى كه‌ در سرزمين‌ پيدايش‌ رواج‌ داشت‌، بيگانه‌ نبود. اين‌ آيين‌ آميزه‌اى است‌ از مظاهر هندى و اسلامى‌ بويژه‌ مفاهیم صوفيّه.

نخستين‌ بنيانگذار آيين‌ سيك‌ نانك‌ است‌، كه‌ در سال ‌1469 م‌ از پدر و مادرى هندويى متولد شد. در يك‌ جو دينى هندويىـاسلامى زندگى كرد. او اولين‌ كسى نبودكه‌ دست‌ به‌ تلاش‌هايى ‌اصلاح ‌طلبانه‌ مى‌زد بلكه‌ قبل‌ از او فردى به‌ نام‌ كبير (1440 - 1518) كه‌ از ميراث‌ هندوئيسم‌ وقرآن‌ كريم‌ اثر پذيرفته‌ بود، به‌ اين‌ كار اقدام‌ كرده‌ بود.

ادامه نوشته

آشنایی با آیین بودیسم (Buddhism)

آیین بودا از شاخه های کیش هندوست. این آیین از هندوستان بیرون آمده و سراسر مناطق خاوری را در نوردیده است و به علت داشتن اندیشه های عرفانی لطیف و گسترش در مناطق پرجمعیت جهان، پیروان زیادی دارد و اخیرا به اروپا و آمریکا نیز سرایت کرده است .

سرگذشت بودا

بودا (Buddha) به معنای بیدار لقب گوتاماشاکیامونی (Gautamamuni -Sakya) بنیانگذار مکتب اصلاحی بودیسم است. به عقیده بوداییان وی که فرزند پادشاه شهر کاپیلاوستو (vastu-Kapila) در شمال هندوستان بود، در حدود سال 563 ق .م . به دنیا آمد و در آغاز سیدارتا (Siddhartha) یعنی کامیاب نامیده می شد. ستاره شناسان پیشگویی کرده بودند که این شاهزاده پس از مشاهده نمونه های بیماری، پیری و مرگ و برخورد با یک ریاضت کش دنیا را ترک خواهد کرد و به ریاضت روی خواهد آورد.

ادامه نوشته

آیین جینیسم (Jainism)

آیین هندو مانند درخت کهنسالی است که شاخه های نسبتا جوان خود را در سرزمینهای بزرگی گسترده است. برخی از این شاخه ها در اوج اقتدار برهمنان و به عنوان اعتراض به سخت گیریهای آنان پدید آمده است. از جمله شاخه های هندوئیسم آیین جین (Jaina) به معنای پیروز است که پنج قرن قبل از میلاد پایه گذاری شد.

سابقۀ آیین جین به زمان های بسیار دور، حتی تا پیش از  پیدایش تاریخ، باز می گردد. سلسلۀ طولانی استادانی که از طریق آنها آیین جین دست به دست منتقل گردیده، شامل بیست و چهار «تبلیغ گر آزاده و رهیده» می شود که آخرین آنها «واردهامانا» نام داشت. نام مشهور تر او ماهاویرا است که معاصر گائوتاما بودا بود. از قرن ششم قبل از میلاد دین هندویی یا برهمایی مورد حمله ی کیش بودایی و جاین قرار گرفت. کیش بودایی پس از چندقرن مبارزه با دین برهمایی از هندوستان رانده شد و به چین و ژاپن و هندو چین رفت و سرنوشت بهتری پیدا کرد. ولی کیش جین هنوز در آن سرزمین به حیات ضعیف خود ادامه میدهد.

ادامه نوشته

آیین هندوئیسم (Hinduism)

هر چند در حل مسائل مختلف تاریخ ادیان مردم هند نمی توان قواعد و اصولی کلی وضع کرد، ولی به درستی می توان گفت که بر سر یک نکته توافق عمومی حاصل است، و آن این که مردم هند حتی مسلمان و زردشتیان آن دیار به ظواهر دنیای مادی قانع شده اند، و جسم و جسمانیات در نزد ایشان در مرحلۀ ثانوی قرار دارد و معتقدند که در عالم حقایقی موجود است مربوط به زندگی و عقل و روح که بالاتر از عالم ماده است. در فکر اکثریت هندوان جهان طبیعت نه فقط مشکلاتی در حل مسائل مربوط به زندگی و روح و عقل ایجاد کرده، بلکه با مظاهر صوری خود، فریبنده و درست متضاد با حقیقت می باشد. مبدأ این فکر و اندیشه در نزد هندوان و جین ها و بودایی ها، که زاییدۀ سرزمین هندند، همانا وصول به سر منزل نجات و رستگاری است. 

 

ادامه نوشته

آشنایی با ادیان

همۀ ادیان؛ به هر راه و بیانی که باشد، متفقند بر اینکه انسان قائم به ذات خود نیست و نمی تواند باشد. زندگی او به نحو اساسی به قوای موجود در طبیعت و اجتماع خارج از ذات او، پیوسته و بلکه وابسته بدانست. انسان، به طور مبهم یا روشن، می داند که قوۀ مرکزی مستقلی که بتواند، جدا از این جهان، قائم به نفس خود باشد نیست. 

ادامه نوشته